De Toren en Beiaard van Weert
De dekenale hallenkerk St. Martinus is niet alleen uniek door zijn bouw en zijn prachtige interieur, maar ook door de aanwezige beiaard, hoog in de torenlantaarn. De plannen voor een carillon dateren al van voor de Tweede Wereldoorlog. De vier aanwezige luidklokken zouden de basis vormen voor het klokkenspel. Twee van deze luidklokken dateren uit 1692 (één hergoten in 1912). De andere twee zijn in 1949 gegoten als vervanging voor twee door de Duitse bezetters meegenomen luidklokken.

In juni 1959 is na een inzamelingsactie onder de Weerter bevolking, aan Petit & Fritsen  opdracht gegeven voor het gieten van 39 carillon-klokken. Op 21 februari 1960 speelde het carillon voor het eerst. Door middel van een bandspeelwerk speelt het sinds die tijd elk half uur, net voor de tijdslagen.

Na de installatie van dit automatische carillon is de hoop op een volwaardig  muziekinstrument nooit opgegeven. Om aan de oorspronkelijke wens van velen te voldoen, een handbespeeld carillon, is met steun van particulieren en de gemeente een actie ondernomen om het geheel te realiseren. De klokken zijn anders gerangschikt en van klepels en nieuwe hamers voorzien. De hiaten tussen de bestaande luidklokken en het automatische carillon zijn opgevuld met vier nieuwe klokken. Op 3 oktober 1992 is de nieuwe beiaard feestelijk in gebruik genomen.

Toch bleek al spoedig dat de twee oude historische klokken niet geheel pasten in het  vernieuwde carillon. Om verder invulling te geven aan de muzikale wensen van de 
stadsbeiaardier en de vele 'Vrienden van de Beiaard', wordt een nieuw initiatief genomen om enkele nieuwe klokken aan de beiaard toe te voegen, en de detonerende klokken te vervangen.

De heer E.S. Raatjes uit Soest nam het voortouw om de beiaardcultuur van Weert nieuw leven in te blazen. De Weerter Beiaard moest tot een volwaardig concertinstrument uitgroeien en gaan behoren tot de top van Europa. Tussen initiatief en uitvoering lagen slechts enkele maanden. Vier nieuwe klokken met een gezamenlijk gewicht van 9 ton zijn aan de Weerter gemeenschap aangeboden. Ook is de hele beiaard omgebouwd met een nieuw tuimelaarsysteem. De twee oude 'valse' klokken zijn uit de toren gehaald en zijn en zijn thans geplaatst achter in de kerk waar ze tijdens de erediensten dienst doen als consecratieklok.


Eén van de nieuwe klokken die aan de beiaard is toegevoegd, vermeldt in het Latijn zijn  opdracht:"….geschonken aan de Weerter bevolking, heb ik de opdracht aan eenieder die mij hoort, boodschappen van het goede over te brengen". De naam van de klok is Bourdon du Bonheur (Grote klok van het geluk). Deze klok, met een gewicht van ca. 4000 kg, verzorgt de tijdslagen en luidt bij grote feesten apart.


Naast het vervolmaken van de beiaard is ook een natuurgetrouwe replica van de torenlantaarn met het klokkenspel gemaakt. Het ruim vijf meter hoge model staat achter in de kerk. Na muntinworp kan een keuze gemaakt worden uit verschillende melodieën. De replica is een moderne variant van de Grandes Horloges van de Franse Kathedralen.

Op Sacramentszondag, 16 juni 1996, wordt deze replica samen met de consecratieklokken voor het eerst in werking gesteld. De volledige vernieuwde computergestuurde beiaard met in totaal 49 klokken met een gezamenlijk gewicht van ruim 20 ton, is een verrijking voor de kerk en de stad Weert. Overdag voegen de klanken een extra dimensie toe aan de sfeer in de stad. In de avond en nacht vormt de lantaarn door een uitgekiende verlichting een symbolisch baken in de duisternis.

Speeltijden:

De beiaardier van Weert is Frank Steijns, hij bespeeld de beiaard op zaterdag van 13.00 tot 13.45 uur.

Link: Weerter Beiaard

HOME CONTACT 

De toren van de St.Martinuskerk te Weert.

Stadsbeiaardier Frank Steijns