De Kapelkerk is een van oorsprong tweebeukig gebouw, met een brede hoofdbeuk langs de Laat en een smallere zijbeuk ertegenaan. De bouw werd kort na 1500 begonnen en duurde tot 1540. In 1707 kwam er een transept (dwarsbeuk) aan de noordzijde. Tevens werd in 1707 het gotische houten tongewelf in de zijbeuk vervangen door stucgewelven en werd het laatgotische daktorentje met open peerspits vervangen door een koepeltorentje. In de 1760 woedde er een hevige brand in de kap. Daarbij ging zowel de eiken kap, als het oude eiken tongewelf boven de brede hoofdbeuk als het koepeltorentje verloren. Er kwam nu een nieuwe grenen kap met een koofvormig gewelf van stucwerk. Het koepeltorentje werd vervangen door een kopie van dat uit 1707: een houten torentje, bekleed met lood.

Het carillon bestaat uit 23 klokken, 21 zijn gegoten door Melchior de Haze in de jaren 1687/88/89. Twee klokken zijn gegoten door de Engelse Klokkengieterij Gillet & Johnston in 1928.

Geschiedenis

Eigenlijk gaat de historie van het  huidige klokkenspel van de Kapelskerktoren terug naar 1536, de huidige kapel droeg toen nog de naam Sint Janskapel. In 1536 kreeg de toren van de Sint Janskapel een voorslag van 7 klokken gegoten door klokkengieter Jacob Waghevens. De toren bezat toen reeds een uurklok gegoten door Pieter van Dormen gegoten in 1443. In 1565 werd het spel nog uitgebreid met een klok, in 1636 goot Kylianus Wegewaert nog een klok, en tevens hergoot hij een klok. Echter in 1707 werden alle klokken verwijderd uit de toren. Met uitzondering van de klok gegoten door Kylianus Wegewaert. Dit onder invloed van de twee beiaarden in Alkmaar, die op de Waagtoren en van de Sint Laurenstoren gegoten door Melchior de Haze. Bij de restauratie van deze twee klokkenspellen heeft men een slechts automatisch spelend klokkenspel samengesteld uit vrijgekomen klokken uit het klokkenbezit van de Waagtoren en Sint Laurenstoren. Hierdoor heeft de Kapelkerktoren zijn bronzen stem weer terug!

Speeltijden    

Het spel is slechts automatisch bespeelt te horen, dit doormiddel van een speeltrommel.